ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΡΟΜΟΥ ΤΗΣ ΚΡΥΟΝΙΚΗΣ: ΟΙ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΕΣ ΜΟΙΡΕΣ ΤΩΝ ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ

Περισσότερες πληροφορίες: Ιστορίες τρόμου της κρυονικής: Οι φρικιαστικές τύχες των παγωμένων σωμάτων - Big Think

Αρκετές εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό διατηρούν νοσηρά νεκροτομεία γεμάτα παγωμένα ανθρώπινα κεφάλια και πτώματα, περιμένοντας το μέλλον. Είναι μέρος μιας ιστορίας που είναι θορυβώδης, σκοτεινά χιουμοριστική και όμως προσφιλώς ειλικρινής. Για μια μικρή ομάδα ένθερμων φουτουριστών, είναι το λαχείο τους για την αθανασία. Ποιες είναι οι πιθανότητες να αναζωογονηθούν αυτά τα σώματα; Θα ξυπνήσει το παγωμένο κεφάλι του θρύλου του μπέιζμπολ Τεντ Γουίλιαμς για να προπονήσει πιλότους μαχητικών ή θα συγχωνευτεί σε ένα σώμα ρομπότ για να χτυπήσει ξανά το .400;

Ένα αστάρι στην κρυονική

Η κρυονική - που προσπαθεί να κρυοσυντηρήσει το ανθρώπινο σώμα - θεωρείται ευρέως ψευδοεπιστήμη. Η κρυοσυντήρηση είναι μια νόμιμη επιστημονική προσπάθεια στην οποία κύτταρα, όργανα ή σε σπάνιες περιπτώσεις ολόκληροι οργανισμοί μπορούν να ψυχθούν σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες και να αναβιώσουν κάπως άθικτοι. Εμφανίζεται στη φύση, αλλά μόνο σε περιορισμένες περιπτώσεις.

 

Οι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διατηρηθούν λόγω της λεπτής δομής στο (μεγαλύτερο μέρος) του κεφαλιού μας. Στερημένος από οξυγόνο σε θερμοκρασία δωματίου, ο εγκέφαλος πεθαίνει μέσα σε λίγα λεπτά. Ενώ το σώμα μπορεί να αναζωογονηθεί, το άτομο που "ζει" είναι συχνά σε μόνιμη φυτική κατάσταση. Ψύξη του σώματος μπορεί να δώσει στον εγκέφαλο λίγο περισσότερο χρόνο. Κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης εγκεφάλου ή καρδιάς, η κυκλοφορία μπορεί να διακοπεί για έως και μία ώρα με το σώμα να ψύχεται στους 20 ° C (68 ° F). Μια διαδικασία ψύξης του σώματος στους 10 ° C (50 F °) χωρίς οξυγόνο για επιπλέον ώρες βρίσκεται ακόμα στο πειραματικό ερευνητικό στάδιο.

Μετά από λίγο, άφησε τα σώματα να ξεπαγώσουν μέσα στην κάψουλα και άφησε το όλο πράγμα να φουντώσει στο θησαυροφυλάκιο του.

Όταν ένας κρυονικός ασθενής πεθαίνει, ένας αγώνας αρχίζει να προετοιμάζει και να ψύχει το σώμα πριν αποσυντεθεί και στη συνέχεια να το τοποθετήσει μέσα σε ένα Dewar: ένα θερμός μπουκάλι γεμάτο υγρό άζωτο (LN). Το εσωτερικό δοχείο του Dewar περιέχει ένα σώμα, ή σώματα, τυλιγμένα σε διάφορα στρώματα μονωτικού υλικού, προσαρτημένα σε φορείο και αιωρούμενα σε LN. Το κεφάλι είναι προσανατολισμένο προς τα κάτω για να κρατήσει τον εγκέφαλο τον πιο κρύο και πιο σταθερό.

Αυτό το δοχείο βρίσκεται μέσα σε ένα δεύτερο εξωτερικό δοχείο, που χωρίζεται από ένα κενό για να αποφευχθεί η μεταφορά θερμότητας από το εξωτερικό τοίχωμα του δοχείου θερμοκρασίας δωματίου στο κρύο εσωτερικό τοίχωμα του δοχείου. Η θερμότητα μεταφέρεται σταδιακά ούτως ή άλλως και βράζει μακριά το LN, το οποίο πρέπει να ξαναγεμίζεται περιοδικά. Τα πτώματα αρχικά, και μπορεί να εξακολουθούν σε ορισμένες περιπτώσεις, να ψύχονται και να παγώνουν σε οποιαδήποτε κατάσταση βρίσκονταν κατά το θάνατο, με καλύτερη ή χειρότερη συντήρηση, όπως θα δούμε.

Οι φρικιαστικές μοίρες των πρώτων κρυοναυτών

Τα πρώτα χρόνια της κρυονικής ήταν φρικιαστικά. Όλοι εκτός από έναν από τους πρώτους παγωμένους φουτουριστές απέτυχαν στην αναζήτησή τους για αθανασία.

Οι μικρές επιχειρήσεις κατάψυξης ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Ενώ η πρακτική της αποθήκευσης σωμάτων έχει γίνει πιο εξελιγμένη τα τελευταία 50 χρόνια, τις πρώτες μέρες, οι τεχνικοί ψύχονταν και προετοίμαζαν πτώματα με βιασύνη σε ξηρό πάγο πριν τελικά τα στριμώξουν σε κάψουλες Dewar. Σε γενικές γραμμές, αυτές οι "συντηρήσεις" δεν πέτυχαν συντήρηση. Ήταν εφιαλτικές, φρικιαστικές αποτυχίες. Οι ιστορίες τους ερευνήθηκαν και τεκμηριώθηκαν από ανθρώπους του πεδίου, οι οποίοι δημοσίευσαν διεξοδικά και ειλικρινή αρχεία.

Η μεγαλύτερη επιχείρηση εξαντλήθηκε από ένα νεκροταφείο στο Τσάτσγουορθ της Καλιφόρνια από έναν άνδρα που ονομάζεται Ρόμπερτ Νέλσον. Τέσσερις από τους πρώτους πελάτες του δεν είχαν αρχικά παγώσει στο LN, αλλά τοποθετήθηκαν σε ένα κρεβάτι ξηρού πάγου σε ένα νεκροτομείο. Ένα από αυτά τα σώματα ήταν μια γυναίκα της οποίας ο γιος αποφάσισε να πάρει το σώμα της πίσω. «Μετέφερε (τη νεκρή μητέρα του) με ένα φορτηγό» σε ξηρό πάγο για αρκετή ώρα πριν την θάψει.

Τα σώματα στο δοχείο αποψύχθηκαν εν μέρει, μετακινήθηκαν και στη συνέχεια πάγωσαν ξανά - κολλημένα στην κάψουλα σαν τη γλώσσα ενός παιδιού σε έναν κρύο στύλο λαμπτήρα.

Τελικά, ο νεκροθάφτης δεν ήταν ευχαριστημένος με τα άλλα σώματα που κάθονταν γύρω από κρεβάτια πάγου, οπότε μια κάψουλα LN Dewar ασφαλίστηκε για τα υπόλοιπα τρία. Ένας άλλος άνδρας ήταν ήδη παγωμένος και σφραγισμένος μέσα στην κάψουλα, οπότε άνοιξε και αφαιρέθηκε. Στη συνέχεια, ο Νέλσον και ο νεκροθάφτης πέρασαν όλη τη νύχτα υπολογίζοντας πώς να μπλοκάρουν τέσσερα άτομα - που μπορεί να έχουν υποστεί ή όχι ζημιά απόψυξης - στην κάψουλα. Η διάταξη των σωμάτων σε διαφορετικούς προσανατολισμούς περιγράφηκε ως "παζλ". Αφού βρήκε μια διάταξη που λειτούργησε, η επανασφραγισμένη κάψουλα κατέβηκε σε ένα υπόγειο θησαυροφυλάκιο στο νεκροταφείο. Ο Νέλσον ισχυρίστηκε ότι το ξαναγέμισε σποραδικά για περίπου ένα χρόνο πριν σταματήσει να λαμβάνει χρήματα από τους συγγενείς. Μετά από λίγο, άφησε τα σώματα να ξεπαγώσουν μέσα στην κάψουλα και άφησε το όλο πράγμα να φουντώσει στο θησαυροφυλάκιο του.

Μια άλλη ομάδα τριών, συμπεριλαμβανομένου ενός οκτάχρονου κοριτσιού, συσκευάστηκε σε μια δεύτερη κάψουλα στο θησαυροφυλάκιο Chatsworth. Το σύστημα LN αυτής της κάψουλας απέτυχε στη συνέχεια χωρίς να το παρατηρήσει ο Nelson. Όταν έλεγξε μια μέρα, είδε ότι όλοι μέσα είχαν ξεψυχήσει εδώ και καιρό. Η τύχη αυτών των ερειπωμένων πτωμάτων είναι ασαφής, αλλά μπορεί να είχαν ξαναφτιάξει για αρκετά ακόμη χρόνια.

Ο Νέλσον πάγωσε ένα εξάχρονο αγόρι το 1974. Η ίδια η κάψουλα συντηρήθηκε καλά από τον πατέρα του αγοριού, αλλά όταν άνοιξε, το σώμα του αγοριού βρέθηκε να είναι ραγισμένο. Η ρωγμή θα μπορούσε να είχε συμβεί εάν το σώμα είχε παγώσει πολύ γρήγορα από το LN. Το αγόρι στη συνέχεια αποψύχθηκε, ταριχεύτηκε και θάφτηκε. Τώρα που υπήρχε κενή θέση, ένας διαφορετικός άνδρας τοποθετήθηκε στην κάψουλα που περίσσεψε, αλλά είχαν περάσει δέκα μήνες μεταξύ του θανάτου και της κατάψυξης, οπότε το σώμα του ήταν σε σάπια κατάσταση - χωρίς λογοπαίγνιο - από την αρχή και τελικά αποψύχθηκε.

Κάθε κρυονικός πελάτης που μπήκε στο θησαυροφυλάκιο στο Chatsworth και φροντίστηκε από τον Nelson τελικά απέτυχε. Τα σώματα μέσα στις κάψουλες Dewar απλά αφέθηκαν να σαπίσουν. Οι δημοσιογράφοι επισκέφθηκαν την κρύπτη όπου είχαν λάβει χώρα αυτές οι αποτυχημένες επιχειρήσεις και ανέφεραν μια τρομακτική δυσωδία. Ο ιδιοκτήτης παραδέχτηκε την αποτυχία, τις κακές αποφάσεις και την χρεοκοπία. Τόνισε ακόμη: «Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι θα τεθείτε σε αναστολή για 10 ή 15 χρόνια;».

Οι χειρότερες μοίρες όλων συνέβησαν σε ένα παρόμοιο υπόγειο θησαυροφυλάκιο που αποθήκευε πτώματα σε νεκροταφείο στο Μπάτλερ του Νιου Τζέρσεϊ. Η αποθήκη Dewar ήταν κακώς σχεδιασμένη, με μη μονωμένους σωλήνες. Αυτό οδήγησε σε μια σειρά περιστατικών, τουλάχιστον ένα από τα οποία ήταν η αστοχία του περιβλήματος κενού που μονώνει το εσωτερικό. Τα σώματα στο δοχείο αποψύχθηκαν εν μέρει, μετακινήθηκαν και στη συνέχεια πάγωσαν ξανά - κολλημένα στην κάψουλα σαν τη γλώσσα ενός παιδιού σε έναν κρύο στύλο λαμπτήρα. Τελικά τα σώματα έπρεπε να αποψυχθούν εντελώς για να ξεκολλήσουν, στη συνέχεια να καταψυχθούν ξανά και να επανατοποθετηθούν. Ένα χρόνο αργότερα, το Dewar απέτυχε και πάλι και τα σώματα αποσυντέθηκαν σε "ένα βύσμα υγρών" στο κάτω μέρος της κάψουλας. Τελικά αποφασίστηκε να ξεπαγώσουν ολόκληρο το μαραφέτι, να ξύσουν τα λείψανα και να τα θάψουν. Οι άνδρες που εκτελούσαν αυτή την ατυχή εργασία έπρεπε να φορούν αναπνευστική συσκευή.

Η κατάσταση της κρυονικής σήμερα

Από όλα αυτά που είχαν παγώσει πριν από το 1973, ένα σώμα παραμένει διατηρημένο. Ο Ρόμπερτ Μπέντφορντ σφραγίστηκε σε Ντεουάρ το 1967. Αντί να αφήσει το σώμα για να συναντήσει μια φρικτή μοίρα υπό τη φροντίδα του Νέλσον, η οικογένεια του Μπέντφορντ ανέλαβε την επιμέλεια της κάψουλας, φροντίζοντάς την σχολαστικά με δικά της έξοδα. Το σώμα παραδόθηκε μεταξύ επαγγελματικών κρυονικών επιχειρήσεων, καταλαμβάνοντας πολλαπλές παγωμένες δεξαμενές και εγκαταστάσεις για 15 χρόνια περίπου. Τελικά κατέληξε στα χέρια των ιδρυτών της Alcor - μιας σύγχρονης κρυονικής στολής - ένας από τους οποίους έγραψε ένα εγκάρδιο, ελαφρώς ανατριχιαστικό κομμάτι για το σώμα.

 

Τζεφ Τόπινγκ / Getty : Εικόνα

Το Alcor είναι το κορυφαίο παράδειγμα της τρέχουσας κατάστασης της κρυονικής. Ενώ τα άσχημα γεγονότα παραπάνω υποδηλώνουν ότι τα υπολείμματά σας μπορεί να καταλήξουν ως λάσπη ιστών που αποξέεται από ένα κουτί, ο επαγγελματισμός εταιρειών όπως η Alcor μπορεί να προσφέρει αυξημένες πιθανότητες για μακροπρόθεσμη συντήρηση. Αυτός ο οργανισμός 501 (c) (3) φιλοξενεί ερευνητές που εργάζονται σε μεθόδους για τη βελτίωση της διαδικασίας κατάψυξης, αυξάνοντας ενδεχομένως τις μικρές πιθανότητες που υπάρχουν ότι τα ανθρώπινα popsicles θα επανέλθουν ποτέ στη ζωή. Σε ένα πιο θεμελιώδες επίπεδο, φαίνεται να είναι σταθερό και να έχει βαθιές τσέπες, οπότε υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα το πτώμα σας να είναι αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε κάποιος μακρινός μελλοντικός γιατρός να το ανακαλέσει με τρόμο.

Η αμερικανική βιομηχανία έχει ενοποιηθεί γύρω από δύο κύριους οργανισμούς. Αν όχι η Alcor, η άλλη σας επιλογή είναι το Ινστιτούτο Κρυονικής, το οποίο έχει περισσότερα από 200 σώματα αποθηκευμένα σε γιγάντιες δεξαμενές και δέχεται δεκάδες ακόμη κάθε χρόνο. Προφανώς, πριν από δέκα χρόνια, μόνο η αποθήκευση κεφαλής στην Alcor κόστιζε 80.000 δολάρια, ενώ η πλήρης αποθήκευση σώματος στο Ινστιτούτο Κρυονικής ήταν μόνο 30.000 δολάρια. Υπάρχουν και διεθνείς επιλογές. Μια ρωσική εταιρεία κρυογονικής αποθηκεύει όχι μόνο ανθρώπους αλλά και κατοικίδια ζώα, συμπεριλαμβανομένης μιας εισόδου κάτω από τρωκτικά, ένα νεκρό τσιντσιλά που ονομάζεται Button.

Τα σύγχρονα κρυονικά παρασκευάσματα στην Alcor χρησιμοποιούν μια διαδικασία πολλαπλών σταδίων για την προετοιμασία του σώματος για αποθήκευση. Πρώτον, αρχίζουν να ψύχουν το σώμα ενώ οι παράγοντες αντιθρομβωτικής προστασίας και τα διαλύματα διατήρησης οργάνων εγχέονται στην κυκλοφορία του αίματος και κυκλοφορούν υπό CPR. Στη συνέχεια, το σώμα μεταφέρεται στην κύρια εγκατάσταση της εταιρείας, όπου το αρχικό υγρό αντικαθίσταται με χημικά που υαλοποιούν - μετατρέπονται σε γυαλί - τα όργανα του σώματος. Αυτό προσφέρει κάποια ελπίδα για τη μείωση των δομικών ζημιών κατά τη διάρκεια της επακόλουθης ψύξης και αποθήκευσης. Στη συνέχεια, το σώμα ενταφιάζεται στην κάψουλα Dewar.

Είναι η κρυονική επιστήμη - ή η κατασκευή ανθρώπινων popsicles;

Όλα αυτά ακούγονται επιστημονικά και προσεκτικά. Είναι όμως πραγματικά επιστήμη ή απλώς εφαρμογή επιστημονικών εργαλείων σε μια φανταστική πρόταση; Είναι δυνατόν να παγώσει το ανθρώπινο σώμα και να το αναβιώσει δεκαετίες αργότερα; Προς το παρόν, δεν είναι εξ αποστάσεως εύλογο. Θα γίνει ποτέ; Αυτό είναι πιθανώς ένα ανοιχτό ερώτημα. Όπως είναι τώρα, η κρυονική είναι μια παράξενη τομή επιστημονικής σκέψης και ευσεβών πόθων.

Ανελίσα Λάινμπαχ / Big Think

Ενώ η κρυονική προετοιμασία είναι τώρα πιο προηγμένη, οι νόμοι της φυσικής απαιτούν ότι η δομή του σώματος θα καταρρεύσει - γρήγορα μετά το θάνατο, καταστροφικά κατά την κατάψυξη και σταδιακά με την πάροδο του χρόνου, ακόμη και όταν είναι παγωμένη. Σκεφτείτε πόσο άσχημα κατεψυγμένα τρόφιμα γερνούν στην κατάψυξή σας. Εάν η ιατρική τεχνολογία του μέλλοντος γίνει αρκετά προηγμένη, ίσως αυτά τα πτώματα μπορούν να αναβιώσουν. Αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο «αν». Ας πούμε ότι το σώμα σας παραμένει παγωμένο μέχρι τον 25ο αιώνα. Τότε, ας πούμε ότι οι μελλοντικοί γιατροί ενδιαφέρονται να σας αναζωογονήσουν. Πόση δουλειά θα πρέπει να κάνουν για να σας διορθώσουν μόλις ξεπαγώσετε; Η απάντηση βρίσκεται στην κατάσταση των σωμάτων μόλις αποψυχθούν. Παραδόξως, γνωρίζουμε κάτι σχετικά με αυτό.

Το 1983, η Alcor χρειάστηκε να ελαφρύνει τρεις κρυοναύτες, μειώνοντάς τους από σώματα σε απλά κεφάλια. (Σε μια μετανθρωπιστική αντίληψη του μέλλοντος, η ιατρική επιστήμη θα είναι σε θέση να αναζωογονήσει τον εγκέφαλο και στη συνέχεια απλά να φτιάξει ένα νέο σώμα ή ρομπότ στο οποίο θα τον προσκολλήσει). Η νευροδιατήρηση είναι φθηνότερη και ευκολότερη.) Τα τρία πτώματα αφαιρέθηκαν από τις κάψουλες Dewar, έτσι ώστε τα κεφάλια να μπορούν να αποκοπούν - ακόμα κατεψυγμένα, απαιτώντας έτσι αλυσοπρίονο - και να αποθηκευτούν ξεχωριστά. Μόλις τα κεφάλια πριονίστηκαν και απομακρύνθηκαν, οι υπάλληλοι της Alcor έπιασαν δουλειά εξετάζοντας ιατρικά την κατάσταση των σωμάτων. Έγραψαν τα ευρήματά τους με μεγάλη λεπτομέρεια.

Στην αρχή, τα πράγματα φαίνονταν αρκετά καλά. Ενώ τα σώματα ήταν ακόμα παγωμένα, το δέρμα τους ήταν μόνο μέτρια ραγισμένο σε λίγα σημεία. Μόλις όμως τα πτώματα ξεπαγώνουν, τα πράγματα άρχισαν να παίρνουν την κατηφόρα.

Τα όργανα ήταν άσχημα ραγισμένα ή κομμένα. Ο νωτιαίος μυελός έσπασε σε τρία κομμάτια και η καρδιά υπέστη κάταγμα.

Ρωγμές εμφανίστηκαν στα θερμαντικά σώματα, κόβοντας το δέρμα και το υποδόριο λίπος, μέχρι το τοίχωμα του σώματος ή την επιφάνεια των μυών από κάτω. Ένας ασθενής εμφάνισε κόκκινα ίχνη σε όλο το δέρμα ακολουθώντας τις διαδρομές των αιμοφόρων αγγείων που έσπασαν. Δύο από τους ασθενείς είχαν «μαζικές δερματικές ρήξεις πάνω από την κόρη». Το μαλακό δέρμα σε αυτές τις περιοχές ήταν προφανώς αρκετά ευαίσθητο σε ρωγμές.

Ενώ οι εξωτερικές ζημιές ήταν εκτεταμένες, οι εσωτερικές ζημιές ήταν χειρότερες. Σχεδόν κάθε σύστημα οργάνων μέσα στο σώμα ήταν σπασμένο. Σε έναν ασθενή, κάθε μεγάλο αιμοφόρο αγγείο είχε σπάσει κοντά στην καρδιά, οι πνεύμονες και ο σπλήνας ήταν σχεδόν διχοτομημένοι και τα έντερα είχαν σπάσει εκτενώς. Μόνο το ήπαρ και τα νεφρά δεν καταστράφηκαν εντελώς.

Το τρίτο σώμα, το οποίο είχε αποψυχθεί πολύ αργά, ήταν σε καλύτερη κατάσταση εξωτερικά, με λίγα μόνο κατάγματα δέρματος και χωρίς εμφανή έκρηξη αιμοφόρων αγγείων. Ωστόσο, το εσωτερικό ήταν ακόμη πιο εκμηδενισμένο από τα άλλα. Τα όργανα ήταν άσχημα ραγισμένα ή κομμένα. Ο νωτιαίος μυελός έσπασε σε τρία κομμάτια και η καρδιά υπέστη κάταγμα. Οι εξεταστές έκαναν ένεση χρωστικής σε αρτηρία του βραχίονα. Αντί να ρέει μέσω των αιμοφόρων αγγείων και στους μυς, το μεγαλύτερο μέρος του συγκεντρώθηκε κάτω από την επιφάνεια σε θύλακες και διέρρευσε από τα κατάγματα του δέρματος.

Οι ιατροδικαστές περιέγραψαν εκτενώς το περιεχόμενο του αίματος, την υφή των μυών και την έκταση της βλάβης. Περιελάμβαναν εικόνες. Και δήλωσαν σοβαρά το συμπέρασμά τους εκ των προτέρων: Η τεράστια επιδείνωση των ιστών θα απαιτήσει απίστευτα προηγμένη ιατρική τεχνολογία για να διορθωθεί. Ακόμη χειρότερα, η πιθανή καταστροφή σε κυτταρικό επίπεδο μπορεί να απαιτήσει αναδόμηση του σώματος σε μοριακό επίπεδο. Ίσως η μελλοντική ιατρική να είναι σε θέση να εγχέει σμήνη nanobots στο σώμα σας για να επιδιορθώσει κάθε κομμάτι ιστού, αλλά μην στοιχηματίσετε ότι θα συμβεί σύντομα.

Προσέξτε τους τρελούς συγγενείς

Οι σύγχρονες πρακτικές κρυονικής μπορεί να αποτρέψουν τις τρομακτικές αποτυχίες του παρελθόντος. Και δεν μπορούμε να αποκλείσουμε εντελώς τη μελλοντική ιατρική με κάποιο τρόπο να βρει διορθώσεις για την τρομερή ζημιά που υπέστη το σώμα στο πάγωμα, την καθιστή θέση και την απόψυξη. Υπάρχει όμως ένα ακόμη εμπόδιο για τη μελλοντική αναβίωση της παγωμένης μορφής σας, ο τελευταίος μεγάλος κίνδυνος για την αθανασία σας: οι τρελοί συγγενείς σας. Αρκετές περιπτώσεις καταδεικνύουν το πρόβλημα.

Η οικογένεια ενός άνδρα που πάγωσε το 1978 τελικά κουράστηκε να τον πληρώνει. Η εγκατάσταση προσφέρθηκε να του κόψει το κεφάλι και να το αποθηκεύσει δωρεάν, αλλά η οικογένεια τους απέρριψε. Αντίθετα, το σώμα αποψύχθηκε, βυθίστηκε σε μια δεξαμενή φορμαλδεΰδης σαν εργαστηριακό δείγμα και θάφτηκε σε αυτή την κατάσταση. Δύο ακόμη άνδρες αποθηκεύτηκαν από τους γιους τους, ένας από τους οποίους είχε αποψύξει, αφαιρέσει και θάψει τον πατέρα του. Ο άλλος γιος τελικά έθαψε την κάψουλα του μπαμπά του στο σύνολό της με τα λείψανα ακόμα μέσα.

Οι συγγενείς μπορούν επίσης να πάνε στο δικαστήριο και να πολεμήσουν για το τι συμβαίνει στο πτώμα σας. Η οικογένεια του Ρίτσαρντ Όρβιλ τον έθαψε παρά τις επιθυμίες του και τελικά αναγκάστηκε από δικαστήριο της Αϊόβα να σκάψει το σώμα του για συντήρηση. Η οικογένεια μιας γυναίκας από το Κολοράντο πήγε στο δικαστήριο για να πολεμήσει την Alcor για το κεφάλι της μητέρας τους. Ο Alcor τελικά πήρε το κεφάλι, για να διατηρήσει όσο καλύτερα μπορούσε. Αντίθετα, η διαθήκη μιας άλλης γυναίκας ανέφερε ότι δεν ήθελε να παγώσει. Ο σύζυγός της την πάγωσε ούτως ή άλλως και μετά από μια τετραετή δικαστική μάχη, η Πολιτεία της Καλιφόρνια διέταξε να αποψυχθεί και να ταφεί.

Μια ιδιαίτερα γνωστή οικογενειακή υπόθεση είναι η ιστορία ενός παγωμένου Νορβηγού άνδρα που αρχικά αποθηκεύτηκε σε μια εγκατάσταση στην Καλιφόρνια που συνεργάστηκε με την Alcor. Τον απομάκρυνε η κόρη του, η οποία τον αποθήκευσε σε ένα υπόστεγο πάγου πίσω από το σπίτι της στο Κολοράντο. Το πτώμα ανακαλύφθηκε όταν της έγινε έξωση από το ακίνητο. Η μικρή πόλη Nederland του Κολοράντο έχει τώρα μια γιορτή παγωμένων νεκρών ημερών κάθε χρόνο.

Κρυο-μυθοπλασία

Ενώ οι πιθανότητες αθανασίας μπορεί να είναι ελάχιστες, δεκάδες άνθρωποι εξακολουθούν να δεσμεύουν το σώμα ή τον εγκέφαλό τους στην κρυονική κάθε χρόνο. Εάν τα λείψανά τους δεν υποστούν κακοδιαχείριση ή δεν αφεθούν να διαλυθούν και εάν οι συγγενείς τους δεν πάνε στο δικαστήριο για το σώμα, υπάρχει τώρα μια καλή πιθανότητα να παραμείνουν παγωμένα για δεκαετίες. Δυστυχώς, θα βγουν από τη διαδικασία ραγισμένα σε ένα εκατομμύριο κομμάτια και η προοπτική να ξανασμίξουν είναι καθαρά επιστημονική φαντασία για το άμεσο μέλλον. Είναι μια ζοφερή πρακτική με άσχημα αποτελέσματα. τουλάχιστον δημιουργεί μερικές συναρπαστικές ιστορίες και λίγο σκοτεινό χιούμορ.

 ΠΗΓΗ: Ιστορίες τρόμου της κρυονικής: Οι φρικιαστικές τύχες των παγωμένων σωμάτων - Big Think

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ: Ζάχος Χατζηφωτίου

 

Ποιος είναι ο Ζάχος Χατζηφωτίου

Ο Ζάχος Χατζηφωτίου γεννήθηκε το 1923 και είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Κατάγεται από τα Ψαρά, η οικογένεια του έφυγε από το νησί το 1824, μετά την καταστροφή του από τους Τούρκους και εγκαταστάθηκε αρχικά στη Σύρο και τελικά στην Αθήνα, στην Πλάκα, όπου και γεννήθηκε ο Ζάχος στις 28 Σεπτεμβρίου 1923.

Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην κατοχή, σε ηλικία 17 ετών, απέδρασε στην Αίγυπτο, όπου έλαβε μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις, πρώτα ως στρατιώτης στους Ποντικούς της Ερήμου, στην πολιορκία του Τομπρούκ, και μετά συμμετέχοντας στην ΙΙΙη Ορεινή Ταξιαρχία - Ρίμινι, η οποία μπήκε πρώτη στο Ρίμινι, όπου και παρασημοφορήθηκε.

Στα Δεκεμβριανά η ταξιαρχία υπό τις διαταγές του ανέλαβε την εκδίωξη μικρού θύλακα του ΕΑΜ που είχε καταφύγει κοντά στο ρεύμα του Αρδηττού χωρίς θύματα, όπως υποστηρίζει ο ίδιος.

Μετά το τέλος του πολέμου και την επιστροφή του εργάστηκε στις επιχειρήσεις της οικογένειάς του (βιομηχανία και εμπόριο υφασμάτων) μέχρι το 1956. Από το 1956 και μέχρι το 1962 διετέλεσε διευθυντής εκδοτικού οίκου στο Παρίσι. Την περίοδο 1962-1970 δραστηριοποιήθηκε στη ναυτιλία και από το 1970 εμφανίζεται πλέον ως συγγραφέας και δημοσιογράφος.

Χρονογράφος στην εφημερίδα «Καθημερινή» (1974-1977), στον «Ταχυδρόμο» με το ψευδώνυμο «Ίακχος» από το 1975 και στα «Νέα» ως «ο Διακριτικός» από το 1977. Εργάστηκε στην τηλεόραση και έγινε γνωστός από την εκπομπή «Το πεντάλεπτο του Ζάχου Χατζηφωτίου».

Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Τα εν οίκω... εν Δήμω», «Πωλείται Συνείδησις», «Συννεφιάζει και στη Μύκονο», «Πάντα την Κυριακή», «Ο Ίακχος κι εγώ», «100 εκπομπές», «Χιούμορ και ζωγραφική», «Τα Μονοπάτια του Πολέμου» και άλλα.

Ο Ζάχος Χατζηφωτίου έγινε ευρύτερα γνωστός από το τηλεοπτικό πεντάλεπτο κοινωνικής κριτικής και ως κοσμικογράφος, ένας «μπον βιβέρ» με πολλές αναμνήσεις της αθηναϊκής ζωής. Ομιλεί αγγλικά, γαλλικά, αραβικά και ιταλικά.

Οι 5 γάμοι του Ζάχου Χατζηφωτίου

Ο Χατζηφωτίου παντρεύτηκε συνολικά, πέντε φορές.
Ο πρώτος του γάμος ήταν με μια Γαλλίδα, κόρη στρατηγού με την οποία χώρισε όταν ο πατέρας της είπε στον Χατζηφωτίου να τον βάλει στο Γαλλικό στρατό. Αφού ξεμπέρδεψε με το διαζύγιό του, παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, τη Δανάη Σωσσίδη, γόνο της οικογένειας Κύρου, της εφημερίδας «Εστίας», με την οποία έφεραν στον κόσμο την κόρη τους Μανίτα.

Ο επόμενος γάμος ήταν πάλι στο Παρίσι με μια Γαλλίδα, την Ιρέν, η οποία δούλευε στον Ντιόρ. Το τέταρτο στεφάνι του Χατζηφωτίου ήταν με την Τζένη Καρέζη σε ένα γάμο όπου οι καλεσμένοι ήταν 500 και οι απρόσκλητοι 5.000.

Η ίδια είχε περιγράψει τη γνωριμία τους, σε συνέντευξή της, αμέσως μετά τον γάμο. «Μου τον σύστησαν σε ένα ελληνικό σπίτι. «Χαίρω πολύ» είπαμε αμφότεροι. Ξανασυναντηθήκαμε λίγο μετά, την πρωτοχρονιά, εδώ στην Αθήνα, που ο Ζάχος ήρθε για διακοπές. Ξαναχαρήκαμε πολύ. Και ένα μήνα αργότερα, κεραυνοβόλα, βιαστικά, αμερικάνικα αν θέλετε, το συναποφασίσαμε να χορέψουμε στη Φιλοθέη».

Ενώ τον πρώτο καιρό ο Ζάχος και η Τζένη περνούσαν καλά και κατάφερναν να συνδυάζουν τα ωράρια τους, με το πέρασμα του χρόνου, τα διαφορετικά προγράμματά τους, άρχισαν να τους κουράζουν.

Ο Ζάχος Χατζηφωτίου έκανε τότε τα πρώτα του βήματα στον χώρο της ναυτιλίας και έπρεπε να βρίσκεται στο γραφείο του από τις εννέα το πρωί, μέχρι τις πρώτες απογευματινές ώρες.

O δημοσιογράφος και συλλέκτης Άρης Λουπάσης έχει ανεβάσει στα social media μια φωτογραφία από το δεκαετία του ’60 όταν η Τζένη Καρέζη και ο Ζάχος Χατζηφωτίου, σύζυγοι τότε, υποδέχθηκαν στην Αθήνα τη διάσημη Γαλλίδα συγγραφέα Φρανσουάζ Σαγκάν

Αντίθετα, η Καρέζη πήγαινε στο θέατρο γύρω στις 5 το απόγευμα και τελείωνε μετά τα μεσάνυχτα.

Ο σύζυγός της έπρεπε να την περιμένει μέχρι πολύ αργά, αν ήθελε να μοιραστεί χρόνο μαζί της. Σύμφωνα με τον Ζάχο, αυτό το πρόγραμμα, κάποια στιγμή, κούρασε το ζευγάρι και προκάλεσε φθορά στη σχέση.

Μετά από πέντε χρόνια κοινής ζωής αποφάσισαν να χωρίσουν, κάτι που έκαναν με διακριτικότητα και χωρίς ακρότητες.

Μετά την Καρέζη, παντρεύτηκε στην Μύκονο την Κατερίνα Παπαδημητρίου, τέως Μις Ελλάς.

 

 

Σε συνέντευξη του είπε

Πάντα αποκαλυπτικός ο Ζάχος Χατζηφωτίου στις συνεντεύξεις του. Ο γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας μίλησε για τους πέντε γάμους του, την Τζένη Καρέζη ενώ προέβη και σε μια αποκάλυψη για την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

- Έχετε παντρευτεί πέντε φορές και από τη ζωή σας έχουν περάσει πολλές σημαντικές γυναίκες, από πριγκίπισσες μέχρι την Τζένη Καρέζη.

Έχω παντρευτεί πέντε φορές. Δεν ήθελα καθόλου να παντρευτώ την Τζένη Καρέζη, γιατί δεν ήθελα να έχω σχέση με τις Ελληνίδες ηθοποιούς. Ούτε μ’ αυτήν ούτε με την άλλη (σ.σ. Αλίκη Βουγιουκλάκη). Μόλις παντρεύτηκα την Καρέζη, έλεγε «θα της τον φάω, θα της τον φάω». Γυναικείες δουλειές της συμφοράς.

- Σας πολιορκούσαν και οι δύο τότε;

Η Καρέζη πηγαινοερχόταν στο Παρίσι, γιατί εγώ είχα τότε σοβαρές δουλειές εκεί. Ναι, με ήθελε και η Βουγιουκλάκη, αλλά εμένα δεν με ενδιέφερε.

- Την ερωτευτήκατε πολύ την Τζένη Καρέζη;

Όχι, αλλά δεν μπορούσα να μην την παντρευτώ. Με χώρισε από την πριγκίπισσα της Ρουμανίας, πηγαινοερχόταν στο Παρίσι για να με βλέπει. Κάποια μέρα συναντήθηκαν και έγινε αυτό που έγινε. Με εγκατέλειψε η άλλη, γιατί μου είπε ποια είναι αυτή που σε κυνηγάει. Δεν μπορώ να ζήσω εγώ έτσι.

- Την Καρέζη γιατί την παντρευτήκατε;

Αφού με εγκατέλειψε η άλλη.

- Ο λόγος που χωρίσατε ήταν η απιστία;
Το μόνο που δεν ήταν, ήταν η απιστία.

- Εκείνη έλεγε ότι την απατούσατε…

«Δεν μπορούμε να μπούμε σε τέτοιου είδους λεπτομέρειες», είπε ο Ζάχος Χατζηφωτίου στο περιοδικό «Λοιπόν».

 Η ιστορική διαδρομή εμπνεύστηκε από τις πρόσφατες δημοσιεύσεις με την εισαγωγή του Ζάχου Χατζηφωτίου στο νοσοκομείο και δεδομένου του προχωρημένου της ηλικίας του (φθάνει τα 100 έτη, ένας αιώνας) Κ.Β.Δούσης

Με πληροφορίες από σημερινές εφημερίδες όπως ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ κ.λ.π.

Ο κορωνοϊός εξαφάνισε τη γρίπη ; (?)

 

• ·       Θα γίνει το ίδιο και του χρόνου;
• ·  Πώς θα παρασκευαστεί το νέο αντιγριπικό εμβόλιο;

 Τα ερωτήματα δεν βασανίζουν μόνο τους επιστήμονες. Η παρουσία του ιού γρίπης στα κλινικά δείγματα δείχνει εξαιρετικά χαμηλή δραστηριότητα έως ανύπαρκτη.

 

 Το φαινόμενο, αν και αναμενόμενο, για αρκετούς επιστήμονες δεν παύει να είναι πρωτοφανές, καθώς από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως σήμερα και μετά από 15 χρόνια παρατήρησης και αναφοράς, φέτος δεν απομόνωσαν τον ιό της γρίπης στα εργαστήριά τους.

 

 Κατά τη διάρκεια της φετινής επιτήρησης της γρίπης για την περίοδο 2020-2021 (ξεκίνησε την εβδομάδα 28 Σεπτεμβρίου 2020), τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και στην Ελλάδα, η δραστηριότητα της γρίπης μέχρι και σήμερα παρέμεινε σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα.

«Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς γρίπης και λοιπών αναπνευστικών ιών δεν επιβεβαιώθηκε η παρουσία ιού γρίπης σε κανένα κλινικό δείγμα», αναφέρει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο δρ Θάνος Κοσσυβάκης, μοριακός βιολόγος από το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ και το Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς Γρίπης και Λοιπών Αναπνευστικών Ιών Νοτίου Ελλάδος.

 

·       Είναι, άραγε, τα πάνω από 4 εκατ. αντιγριπικά εμβόλια που έγιναν φέτος ή και άλλοι παράγοντες που «έσβησαν» από τον χάρτη τους ιούς της γρίπης;

 

«Η πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2 φαίνεται να έχει, συνολικά, επηρεάσει τις επισκέψεις στις δομές για αναζήτηση υγειονομικής περίθαλψης. Επιπρόσθετα, το lockdown, το αντιγριπικό εμβόλιο που έκανε πολύ μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού και η χρήση μάσκας έχτισαν τείχος προστασίας του πληθυσμού έναντι της γρίπης», υποστηρίζει ο κ. Κοσσυβάκης.

 

 Σύμφωνα με τον ίδιο, όλα τα μέτρα περιορισμού για την εξάπλωση του πανδημικού ιού SARS-CoV-2 «δείχνουν να έχουν "εξαφανίσει" τα κρούσματα της γρίπης». Όπως τονίζει, είναι πιθανό αυτό το σενάριο να επαναληφθεί και του χρόνου, εάν χρειαστεί να ληφθούν περιοριστικά μέτρα. «Πολλά θα εξαρτηθούν από την αποτελεσματικότητα του εμβολίου της γρίπης, αν αναλογιστούμε το γεγονός ότι το αντιγριπικό εμβόλιο για την ερχόμενη χειμερινή περίοδο 2021-2022 θα σχεδιαστεί με βάση τα ελάχιστα στελέχη γρίπης που απομονώθηκαν τη χειμερινή περίοδο 2020-2021», προσθέτει.

 

 Σημειώνεται, πως σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μεταξύ της 40ής εβδομάδας του 2020 και της 8ης του 2021, με βάση τα στοιχεία των Sentinel δικτύων επιβεβαιώθηκε η παρουσία ιών γρίπης σε 33 κλινικά δείγματα μεταξύ των 25.606 που εξετάστηκαν, συνολικά (ποσοστό θετικότητας 0.1%). Συγκριτικά, κατά την ίδια χρονική περίοδο, τα τελευταία 6 χρόνια, κατά μέσο όρο, επιβεβαιώθηκε η παρουσία ιών γρίπης σε 14.966 κλινικά δείγματα μεταξύ των 39.407 που εξετάστηκαν, συνολικά (ποσοστό θετικότητας 38%).

 

 Τα δεδομένα για την εξαιρετικά χαμηλή δραστηριότητα της γρίπης επιβεβαιώνουν τη συμβολή στην προστασία της δημόσιας υγείας των μέτρων που εφαρμόστηκαν για τον κορωνοϊό;

 

Ναι είναι η απάντηση του κ. Κοσσυβάκη καθώς «η χρήση μάσκας, τα μέτρα περιορισμού (physical distancing measures), δηλαδή αποστάσεις και αποφυγή συγχρωτισμού σε κλειστούς χώρους, καθώς και η ατομική υγιεινή και ο καθαρισμός-απολύμανση χώρων, επιφανειών και αντικειμένων, συμβάλουν στον περιορισμό της μετάδοση των ιών της γρίπης.

 

«Οι μη, λοιπόν, φαρμακευτικές παρεμβάσεις χτίζουν τείχος προστασίας στα μολυσμένα σταγονίδια, μέσω των οποίων γίνεται η αερογενής μετάδοση των αναπνευστικών ιών. Η γρίπη και ο ιός SARS-CoV-2 μεταδίδονται από το ένα άτομο στο άλλο όταν ένας ασθενής βήχει, φταρνίζεται ή μιλά και διασπείρει τους ιούς στον αέρα με τη μορφή πολύ μικρών, αόρατων σταγονιδίων. Ο αποτελεσματικότερος τρόπος πρόληψης, όμως, είναι ο εμβολιασμός με το αντιϊκό εμβόλιο, το οποίο, όταν χορηγηθεί σωστά και έγκαιρα, προφυλάσσει από τη μετάδοση των ιών και συμβάλλει στην προστασία από τις σοβαρές επιπλοκές», καταλήγει ο καθηγητής.

 

Ø  ΠΗΓΗ: Πώς ο κορωνοϊός εξαφάνισε τη γρίπη (euro2day.gr)

Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν μονάχοι [Νίκη Μπάκουλη και εμπλουτισμένο από μένα]

 

  Δεν θα εξετάσουμε (σήμερα) αν έτσι τα έφερε η ζωή ή αν ήταν θέμα επιλογών ότι τη σήμερον ημέρα είμαι μόνη, χωρίς κηδεμόνα ή κάποιον που να έχει το νομικό δικαίωμα να αποφασίσει για εμένα, χωρίς εμένα (σε περίπτωση που είμαι αναίσθητη ή σε κώμα). Για αυτό και αποφάσισα να οργανωθώ, ώστε να μην επιστρέψω ξανά στο θέμα -μέχρι να έλθει η αποφράδα ώρα, όταν δεν θα έχω κι επιλογή.

    Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, το μεγαλύτερο άγχος μου ήταν τι θα απογίνουν οι σκύλοι μου, αν τυχόν πάθω κάτι.

  Το 'καμπανάκι' χτύπησε σε μια από τις συζητήσεις που έχω καθημερινά με αδελφικό φίλο, αφότου τον ενημέρωσα πως 'έκλεισα' επιτέλους ραντεβού, για να ανανεώσω τη διαθήκη μου. Σημείωση: επειδή ο -κατά νόμο- άμεσος συγγενής μου δεν θέλω να πάρει ούτε τον πυρετό μου, είχα κάνει την πρώτη διαθήκη από όταν ήμουν 27. Στην πορεία των χρόνων άλλαξα και σπίτι και αυτοκίνητο, οπότε χρειαζόταν να κάνω τις διορθώσεις. Αναβλητική γαρ, μου πήρε καμιά δεκαετία να περάσω από το 'θέλω' στο 'κάνω'. Σημασία βέβαια, έχει πάντα το αποτέλεσμα. Όταν λοιπόν, ενημέρωσα τον φίλο μου για το ραντεβού, με ρώτησε σε ποιον έχω δώσει την ευθύνη των αποφάσεων που με αφορούν, αν τυχόν πάθω και δεν μπορώ να επικοινωνήσω. Ένιωσα το απόλυτο σοκ. Ήταν κάτι που δεν είχα ξανασκεφτεί. Έγινε άλλη μια σημείωση στη λίστα του τι πρέπει να κάνω για να μπορώ να πεθάνω με την ησυχία μου. Σου ακούγεται τρελό; Δεν είναι, αν ζεις μόνος και έχεις την ευθύνη άλλων ψυχών. Πάμε λοιπόν, να δούμε πώς μπορείς να τακτοποιήσεις κάτι από το οποίο δεν θα γλιτώσει ποτέ κανείς.

Βήμα πρώτο: τα emergency contacts

 Θυμάμαι σαν να ήταν χθες, την πτήση που μόλις έκλεισε η πόρτα του αεροσκάφους ένιωσα την καρδιά μου να θέλει να βγει από το στήθος μου και να μην μπορώ να αναπνεύσω. Ενώ το μυαλό μου είχε 'πλημμύρα' και δεν μπορούσα να αποφασίσω αν έπρεπε να ειδοποιήσω την αεροσυνοδό ή να πεθάνω ησύχως, είδα μπροστά μου τους σκύλους μου. Σκέφτηκα 'τι θα απογίνουν;' και συνήλθα. Από εκείνη τη μέρα έως τον κορονοϊό, πριν κάθε μου ταξίδι ειδοποιούσα δυο ανθρώπους για το πού έχω αφήσει τα κατοικίδια μου, ποιος έχει συμφωνήσει να τα φροντίσει, πού θα βρουν τα κλειδιά του σπιτιού μου και ποιοι θέλω να πάρουν ό,τι μου ανήκει -είχα κάνει και ανάλογο post στο Facebook σε ανύποπτο χρόνο, το οποίο έχουν στην κατοχή τους οι άνθρωποι που έχω εμπιστευτεί, αφότου εξασφάλισα τη συμφωνία τους. Αν διερωτάσαι πώς θα μάθαιναν ότι κάτι μου συνέβη εν πτήσει, θα σου πω ο ένας από αυτούς τους δυο ανθρώπους παρακολουθεί τις πτήσεις που επιλέγω -και μετά ενημερώνω.

 

Βήμα δεύτερο: η ενημέρωση του smartphone για τα Emergency SOS

 Όταν ζεις μόνος υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να πάθεις κάτι και να μη το μάθει ποτέ κανείς. Στα settings των iOS και των Android υπάρχει το Emergency SOS. Προτιμάς τα τηλέφωνα των ανθρώπων που έχεις τσεκάρει πως θα θέλουν να σε βοηθήσουν στη δύσκολη ώρα -και αυτήν της κρίσης. Επίσης, υπάρχει και Medical ID στην εφαρμογή της Υγείας, όπου επίσης, βάζεις τα τηλέφωνα αυτών που έχουν δηλώσει διατεθειμένοι να δώσουν μια χείρα βοηθείας. Αυτές τις υπηρεσίες (Emergency Contact και Medical ID) μπορείτε να τα εμφανίσετε και στην αρχική οθόνη του smartphone. Έτσι θα μπορούν και να τα χρησιμοποιήσουν όσοι τυχόν είναι κοντά σας σε συνθήκη που εσείς δεν έχετε επικοινωνία με το περιβάλλον - ή με ανθρώπους. Έχω 'τακτοποιηθεί' και στην περίπτωση που γίνει κάτι και είμαι τελείως μόνη. Οι φίλοι που σου είπα θα ενεργοποιήσουν τους μηχανισμούς αντίδρασης, τη δεύτερη μέρα που δεν θα έχω ποστάρει κάτι στα social media -κάτι που λόγω δουλειάς δεν γίνεται υπό φυσιολογικές συνθήκες.

Βήμα τρίτο: η διαθήκη και η διευκρίνιση του πώς θέλω να 'φύγω'

 Έως εδώ δεν έχω πληρώσει ευρώ, για να είμαι ήσυχη πως όλα θα είναι τακτοποιημένα και μετά το θάνατο μου -σε ό,τι αφορά τις ψυχές που με ενδιαφέρουν. Η 100% νομική τακτοποίηση ήταν το πρώτο έξοδο. Απευθύνθηκα σε συμβολαιογράφο, ώστε να φτιάξω τη νέα μου διαθήκη. Έγραψα όσα ήθελα να είναι γραμμένα, πλήρωσα 150 ευρώ και έφυγα, για να επιστρέψω λίγες ημέρες μετά, συνοδεία τρίτης φίλης που δέχθηκε να αναλάβει την ενημέρωση του Γραφείου Τελετών, στο οποίο έχω αναθέσει την καύση μου -όπως και το τι θα γίνει η τέφρα μου. Αυτό το χαρτί είναι απαραίτητο για να μπορείτε να επισκεφτείτε ένα γραφείο τελετών και να τελειώνετε και με τα της κηδεία ή την καύση σας. Το κόστος είναι στα 70 ευρώ.

 

Βήμα τέταρτο: πληρωμή καύσης

 Με το απαραίτητο έγγραφο επισκέφτηκα το Γραφείο Τελετών της αρεσκείας μου, όπου ενημέρωσα πως θέλω να καώ και όχι να ενταφιαστώ, πλήρωσα 3.000 ευρώ και αποχώρησα εν ειρήνη. Όπως με ενημέρωσε ο ιδιοκτήτης, Βασίλης Μπαμπούλας δεν ήμουν η πρώτη που πλήρωσα για το τέλος μου “συνήθως όμως, είναι κάτι που κάνουν ηλικιωμένοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν θέλουν να επιβαρύνουν οικονομικά ή με τις διαδικασίες μιας κηδείας τα παιδιά τους. Νεότεροι άνθρωποι δύσκολα έρχονται”. Έγινα η εξαίρεση. Στο διαδικαστικό, η φίλη που είναι στο νομικό έγγραφο οφείλει να ενημερώσει -με ένα τηλέφωνο - το Γραφείο Τελετών, ώστε να κάνει την προπληρωμένη δουλειά του. “Μας έχει τύχει να ενημερωθούμε με ηχογραφημένο μήνυμα που άφησε άνθρωπος, ο οποίος νοσηλευόταν, πριν την τελευταία του πνοή”. Για την ιστορία, σε περίπτωση που επιλέξετε κηδεία, το κόστος είναι από 2.500 έως 4.000 ευρώ.

Βήμα πέμπτο: έχω πάντα πάνω μου ένα χαρτί με τις επαφές σε ώρα ανάγκης

 Στην πρώτη ενημέρωση για όσα έπρεπε να κάνω, ώστε να σταματήσω να αγχώνομαι επ' αυτών που δεν είχα φροντίσει και αφορούσαν όσα θα αφήσω πίσω μου, μου είχαν πει πως θα χρειαστώ έναν δικηγόρο, για έγγραφο που θα προσδιορίζει τον -ας πούμε- κηδεμόνα μου. Δηλαδή, τον άνθρωπο που θα μπορεί να πάρει αποφάσεις για μια επέμβαση που ενδεχομένως θα χρειαστώ ή για μια πρίζα που θα πρέπει να 'βγει'. Η τελευταία ενημέρωση είναι πως αυτές τις αποφάσεις στην Ελλάδα τις παίρνουν οι γιατροί. Αυτοί ωστόσο, δεν πληρώνουν και τους λογαριασμούς -τα νοσήλια. Για αυτό και έδωσα και αυτό το task στους δυο emergency contacts φίλους μου. Η δική μου υποχρέωση είναι να έχω πάντα επάνω μου ένα χαρτί με τα τηλέφωνα τους, καθώς μπορεί να χαθεί το κινητό και να μην μπορούν να βρουν από το νοσοκομείο κάποιον συγγενή μου. Μου είπαν πως όταν δεν έχουν στοιχεία, επικοινωνούν με την αστυνομία που ενημερώνει για πιθανές επαφές.

 

Λυπάμαι που θα διαλύσω το μύθο, αλλά άνθρωποι που έχουν 'χάσει' και τους γονείς και τα αδέλφια τους (έχουν μείνει χωρίς συγγενείς πρώτου βαθμού), αν δεν κάνουν όσα διάβασες πηγαίνουν στα 'αζήτητα' και κηδεύονται ανώνυμα, στο πουθενά. Δεν πιστεύω στα 'αντίο' και τα 'κατευόδια'. Πιστεύω όμως, στο δικαίωμα όλων -ακόμα και αυτών που για τον όποιον λόγο ζούμε μόνοι- να 'ερχόμαστε' και να 'φεύγουμε' με αξιοπρέπεια. Εφόσον ήταν στο χέρι μου να το εξασφαλίσω αυτό για εμένα, αυτό και έκανα.

ΠΗΓΗ  news247.gr

Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν μονάχοι

 Νίκη Μπάκουλη 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΣΤΗ ...ΜΟΥΓΓΑ ΤΩΝ ΜΜΕ

 

Η «ψαλίδα» στα δύο “μεγάλα” κόμματα βρίσκεται πλέον στις 19 από τις 21,2 ποσοστιαίες μονάδες, που βρισκόταν πριν ένα μήνα περίπου με τη ΝΔ να πέφτει στο 37%  από το 41,6%  – έχασε δηλαδή 4,6 ολόκληρες μονάδες – και τον ΣΥΡΙΖΑ στο 19% από το 20,4%. Ακολουθούν το ΚΙΝΑΛ με 5,5  από το  5,7%, ( σταθερό δηλαδή )  το ΚΚΕ στο 6,1 % από 5% και η Ελληνική Λύση στο 5,5% από 3,4%. Κάτω από το 3% μετρήθηκε και πάλι το ΜέΡΑ25  και δη στο 2,5 από (1,9%), ενώ το ποσοστό των αναποφάσιστων φτάνει πλέον  στο 17% από 14%.

Εάν σκεφτεί κανείς ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας μακράς κρίσης στα Εθνικά θέματα, μπορείτε να φανταστείτε τη συνέχεια.

Σημ. Θα ακολουθήσει ένα 15ήμερο όπου “όλα θα γίνουν ξαφνικά  ωραία” με τα εθνικά θέματα και μετά – λίγο μετά το άνοιγμα των σχολείων –  θα ακολουθήσει η δημοσκόπηση που φαντάζεστε.

Υ.γ1 Οι πατριωτικές δυνάμεις να είναι έτοιμες. Οι νόμοι της φύσης δεν κάνουν ποτέ  λάθος.

Υγ2 . Όσοι “έδωσαν” το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ , δεν έχουν δικαίωμα αντιπολίτευσης στα Εθνικά θέματα”.

ΠΗΓΗ: https://www.makeleio.gr

Η σύνταξη «βλάπτει» την υγεία

Η σύνταξη «βλάπτει» την υγεία του εγκεφάλου αυξάνοντας τον κίνδυνο για πρόωρη άνοια!

======================================================

Οι περισσότεροι άνθρωποι που… βιάζονται
να βγουν στη σύνταξη για να «απολαύσουν»
τη ζωή είναι βαθιά νυχτωμένοι…

Μία νέα βρετανική μελέτη προειδοποιεί πως παρ’ όλο που οι περισσότεροι άνθρωποι ανυπομονούν να βγουν στη σύνταξη, ίσως δεν θα έπρεπε να βιάζονται, καθώς διαπιστώθηκε ότι όσοι συνταξιοδοτούνται εμφανίζουν πιο γρήγορη μείωση των εγκεφαλικών λειτουργιών τους, ιδίως της μνήμης. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου (UCL) και του Βασιλικού Κολλεγίου (King’s) του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό περιοδικό επιδημιολογίας «European Journal of Epidemiology», όπως γράφει η βρετανική Telegraph, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 3.400 δημόσιους υπαλλήλους που είχαν πρόσφατα συνταξιοδοτηθεί.

Αυτοί που συμμετείχαν στη συγκεκριμένα έρευνα περνούσαν περιοδικά τεστ μνήμης για 28 ολόκληρα χρόνια (14 πριν και 14 μετά τη συνταξιοδότηση). Ετσι, διαπιστώθηκε ότι η βραχυπρόθεσμη μνήμη του εργαζομένου μειώνεται σχεδόν 40% ταχύτερα από τη στιγμή που παίρνει σύνταξη! Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι αν ένας συνταξιούχος πάψει να τροφοδοτεί το μυαλό του με ερεθίσματα, αυτό μπορεί να τον «εγκαταλείψει» ταχύτερα από το αναμενόμενο, αυξάνοντας τον κίνδυνο πρόωρης άνοιας! «Όταν κάτι το αφήνεις, σε αφήνει». Όσο πιο νοητικά ενεργός παραμένει ένας ηλικιωμένος, τόσο μειώνεται η πιθανότητα έκπτωσης των εγκεφαλικών λειτουργιών του.

Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το να λύνει κανείς σταυρόλεξα, να διαβάζει βιβλία ή να μάθει μια ξένη γλώσσα έστω και καθυστερημένα, αλλά να έχει συνεχή αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους, να εμπλέκεται σε εθελοντικές, φιλανθρωπικές και άλλες δράσεις, καθώς επίσης να ασκείται σωματικά, να τρώει υγιεινά και να μην καπνίζει. Να είναι κοινωνικός, δραστήριος και να κάνει καλή ζωή. Όπως δείχνει η νέα μελέτη, ακόμη και αν έχει προηγηθεί μια νοητικά απαιτητική καριέρα, αυτό δε σημαίνει ότι αποτελεί «ασπίδα» για τον εγκέφαλο του συνταξιούχου, αν αυτός απομονωθεί κοινωνικά και γίνει παθητικός. Και αυτό, επειδή… «όταν κάτι δεν το χρησιμοποιείς, το χάνεις»! Και ο νοών νοείτω…

ΠΗΓΗ: https://foninews.gr/

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΩΡΑΙΟ ΣΑΪΤ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ, ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΩΡΑΙΟ !!!!!

Ήταν μεσημέρι της 14ης Οκτωβρίου του 1862 όταν οι Αθηναίοι πανηγύριζαν την έξωση του βασιλιά στην τότε πλατεία Όθωνος που μετονομάστηκε σε πλατεία Ομονοίας. Από τότε και μέσα στα 150 χρόνια που ακολούθησαν η πλατεία που αποτέλεσε άλλοτε το κοσμοπολίτικο και συνάμα λαϊκό σημείο συνάντησης των Αθηναίων πέρασε από διάφορες εποχές ανακατασκευές και χρώματα για να καταλήξει στη σημερινή γκρίζα εικόνα της… Τα πρώτα σχέδια που έγιναν των Κλεάνθη και Σάουμπερτ, αποτύπωναν μια πλατεία ορθογώνια η οποία θα ονομαζόταν πλατεία Ανακτόρων. Ο χώρος άλλωστε προοριζόταν για την ανέγερση των Ανακτόρων αφού η θέα της Ακρόπολη ήταν ιδανική. Το σχέδιο όμως απορρίφθηκε από τον Λουδιβίκο, τον πατέρα του Όθωνα, λόγω της περιοχής η οποία γειτνίαζε με εργατικές συνοικίες και ήταν σε κοίλωμα κοντά στα έλη του Κηφισού. Την ιδέα της ανέγερσης των ανακτόρων ακολούθησε εκείνη του Ναού του Σωτήρος, προκειμένου το έθνος να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς το Θείο για την απελευθέρωση. Ο έρανος, όμως, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και το ποσό που συγκεντρώθηκε διατέθηκε για την ανέγερση του ναού της Μητροπόλεως. Έτσι το 1834, τα σχέδια χρειάζεται να επανεξεταστούν και η αναθεώρησή τους ανατίθεται στον αρχιτέκτονα Λέο Φον Κλέντσε. Στην νέα της εκδοχή η πλατεία θα είχε κυκλικό σχήμα ενώ θα ήταν ομώνυμη του τότε βασιλειά Όθωνα. Και αυτό το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Εν τέλει η πλατεία κατασκευάζεται το 1846 με βασιλικό διάταγμα και παίρνει ορθογώνιο σχήμα. Η πλατεία Όθωνος, όπως ονομάστηκε προς τιμήν του βασιλιά, αποτελούσε το βορειότερο άκρο της πόλης και το τέρμα του εξοχικού περιπάτου των Αθηναίων της εποχής.

Το σημερινό της όνομα αποκτά το 1862 όταν γίνεται σύμβολο ενότητας των αντιμαχόμενων πολιτικών πλευρών μετά την εκθρόνιση του βασιλιά. Εκείνο το μεσημέρι της 14ης Οκτωβρίου, ο πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης, Δημήτριος Βούλγαρης, γνωστός και ως Τζουμπές, απευθύνεται μετά την δοξολογία στο συγκεντρωμένο πλήθος και λέει: «Ας ορκισθώμεν επί της Πλατείας ταύτης, της λαβούσης ήδη το ωραίον της «Ομονοίας» όνομα, και ας είπη έκαστος εξ ημών: Ορκίζομαι πίστιν εις την πατρίδα και υπακοήν εις τας εθνικάς αποφάσεις». Αυτή η ένδοξη και επαναστατική φράση σηματοδότησε την απαρχή της ιστορίας της Πλατείας Ομόνοιας η οποία γνώρισε από τότε διάφορες «εποχές», οράματα και υποσχέσεις…
Η πράσινη εποχή 
Εκείνη την εποχή η Ομόνοια χαρακτηρίζεται από την αύρα μιας κοσμικής και μεσοαστικής Αθήνας σε συνδυασμό πάντα με τη νότα που της έδιναν οι εργατικές περιοχές που βρίσκονται κοντά της. Το 1877, η πλατεία φωτίζεται με λάμπες φωταερίου, δεντροφυτεύεται και στο κέντρο της κατασκευάζεται μια μαρμάρινη πολυγωνική εξέδρα μουσικής, όπου φιλοξενεί την μπάντα κάθε Κυριακή.
Τρία χρόνια αργότερα, γίνεται η αφετηρία του ιπποσιδηροδρόμου, ενώ το 1889, στο τέλος της Αθηνάς, οικοδομείται σε σχέδια του Ερνεστ Τσίλερ το ξενοδοχείο Μέγας Αλέξανδρος, σήμα κατατεθέν της περιοχής, η οποία σταδιακά μεταμορφώνεται σε σημείο αναφοράς της κοσμικής κίνησης της πόλης κι αρχίζει να ανταγωνίζεται την αίγλη της πλατείας Συντάγματος. Στην αναβάθμιση αυτή βοηθούν και οι αφίξεις νέων καταστημάτων όπως το «Σολώνειο», το «Βυζάντιο», το «Ζούνης», το «Χαραμής», το «Ομόνοια» και φυσικά η γνωστή «Ήβη», όπου συγκεντρώνεται όλος ο «καλός κόσμος» της εποχής. Οι ιδιοκτήτες των καφενείων της περιοχής προσπαθούν να προσελκύσουν όλο και περισσότερη πελατεία. Ανοίγουν τις πόρτες τους στις κυρίες και δανείζονται στοιχεία από τα ζαχαροπλαστεία. Ελληνικές και ξένες, κυρίως γαλλικές εφημερίδες, καθώς και περιοδικά δημιουργούν άτυπα αναγνωστήρια, ενώ ορχήστρες φροντίζουν για τη μουσική υπόκρουση. Την εικόνα συμπληρώνουν τραγουδιστές και τραγουδίστριες του μελοδράματος.

Δίπλα στον τούρκικο καφέ που ψήνει ο ταμπής με δέκα λεπτά το φλιτζάνι, παρασκευάζεται και ο «Βιενναίος», ο ευρωπαϊκός καφές, με γάλα ή κρέμα, ο οποίος κοστίζει 40 λεπτά.Το νερό έρχεται από το Μαρούσι σε στάμνες και πληρώνεται ξεχωριστά, 5 λεπτά το ποτήρι. Πάστες, γλυκά φούρνου, παγωτά και ηδύποτα συμπληρώνουν τον κατάλογο. Εκτός από τα καφενεία, λειτουργούν τα ζυθοπωλεία, οι ταβέρνες, τα ξενοδοχεία και φυσικά τα καφωδεία και τα καφέ σαντάντ. Τα τελευταία όμως σε συνδυασμό με την άφιξη των αμανετζίδικων στην περιοχή του Ψυρρή, είναι εκείνα που κάνουν την Ομόνοια να χάσει την μάχη για την πιο αριστοκρατική περιοχή δίνοντας το προβάδισμα στην πλατεία Συντάγματος. Στο τέλος αυτού αιώνα, το 1895 δημιουργείται ο σταθμός του τρένου Αθηνών-Πειραιώς. Στον «Ρωμηό» του 1907 διαβάζουμε για εκείνη την εποχή: «Ίτε πάντες εις της Ήβης το γνωστόν ζυθοπωλείον Νικολή του Γιακουμάκη, τέλειον εκ των τελείων. Ανοιχτόν μέχρι πρωίας στην Ομόνοιαν εκεί, εντελής καθαριότης κι’ έξοχος μαγειρική, μπύρα πρώτη Κλωναρίδη και ποικίλα φαγητά, ο καλλίτερος ο κόσμος, πάντοτε σ’ αυτό φοιτά»
Η εποχή των Μουσών και η ιστορία της Καλλιόπης 
Περνούν σχεδόν τριάντα χρόνια για να αλλάξει και πάλι όψη η πλατεία. Όταν το 1930, ολοκληρώνονται τα έργα για τον υπόγειο σιδηρόδρομο τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιεί ο Ελευθέριος Βενιζέλος, εκτός από το κυκλικό σχήμα, η πλατεία αποκτά μια εικόνα λιγότερο πράσινη εικόνα και περισσότερο αστική.

Οι φοίνικες τα λουλούδια και τα ξύλινα παγκάκια δεν υπάρχουν πια. Στη θέση τους δεσπόζουν τα μαρμάρινα κυκλιδώματα που οδηγούν στον υπόγειο σιδηρόδρομο, ενώ στο κέντρο της, κατασκευάζονται περίπτερα για τους ανθοπώλες. Περιμετρικά τοποθετούνται οκτώ τσιμεντένιες Μούσες για να καλύψουν τους αεραγωγούς του τρένου που μένουν στην ιστορία ως οι «Μούσες της Ομόνοιας»… Πάνω από τα αγάλματα υψώνονταν ψηλοί τσιμεντένιοι κίονες, στην κορυφή των οποίων υπήρχαν καπνοδόχοι….

Συνέχεια του μοναδικού αυτού άρθρου στην πηγή αντιγραφής: http://www.tilestwra.com/istoria-tis-platias-omonias-ena-stolidi-pou-chathike-sti-skoni/